گذری کوتاه بر وضعیت اسلام و مسلمانان در کره جنوبی

نخستین آشنایی کره ها با اسلام بواسطه آشنایی آنها با تجار و بازرگانان مسلمانان رخ داده است. اکثریت مسلمانان کره، مربوط به جامعه مهاجران و غالبا از خاورمیانه و آسیای مرکزی میباشند. 

 

گذری کوتاه بر وضعیت اسلام و مسلمانان در کره جنوبی

غلام احیا حسینی

در میان رخدادهایی که در نیمه دوم قرن بیستم رخ داد، تقسیم کره به دو کشور کره جنوبی و کره شمالی است. اما نکته جالب توجه در این است که کره جنوبی از میان خاکستر فقر و ویرانی ناشی از جنگ[1] تبدیل به یک کشور صنعتی با قدرت اقتصادی توانمند می شود که علت آن را باید در برنامه ریزی صحیح اقتصادی و تقویت بنیانهای علمی و تصحیح سیستم آموزشی همراه با یک عزم و اراده ملی، برای تغییر وضعیت جستجو کرد. اما سوالی که در این یادداشت کوتاه به دنبال آن هستیم این است که اسلام چگونه به این کشور وارد شد و توسعه یافت؟

نخستین آشنایی کره ها با اسلام بواسطه آشنایی آنها با تجار و بازرگانان مسلمانان رخ داده است. اما عمده رشد اسلام به دوران جنگ کره در قرن بیستم باز میگردد که کشور ترکیه تعداد زیادی از سربازان خود را برای کمک به کره جنوبی تحت فرماندهی سازمان ملل به آن کشور فرستاد که تیپ ترک‌ها نامیده می‌شد. این سپاه علاوه بر شرکت در میدان نبرد، همچنین برخی کارهای بشر دوستانه مانند اداره کردن مدارس کودکان بی سرپرست هم انجام می دادند. کمی بعد از جنگ، برخی از این سپاهیان ترک با عنوان نیروهای حافظ صلح سازمان ملل، در کره باقی ماندند، برخی از ایشان شروع به ترویج اسلام در میان کره‌ای‌ها نمودند. اولین تغییرات در جامعه مسلمان کره‌ای در ۱۹۵۵ ایجاد شد که در آن اولین مسجد کره جنوبی برپا گردید. جمعیت مسلمانان کره به تدریج رشد نمود تا اینکه در سال 1967 به طور رسمی فدراسیون مسلمانان کره اعلام موجودیت نمود.

در ۱۹۶۲، دولت مالزی مبلغ ۳۳۰۰۰ دلار را برای ساخت یک مسجد در سئول در نظر گرفت. اما بخاطر برخی مشکلات طرح متوقف شد تا اینکه برخی از کره‌ای‌ها که در عربستان سعودی کار می‌کردند به اسلام گرویدند و زمانی که آنها کارشان به اتمام رسید و به کره برگشتند، جمعیت مسلمانان بومی را تقویت کردند. مسجد جامع سئول سرانجام با کمک دولت کره و عربستان سعودی و چند کشور دیگر در سال ۱۹۷۶ ساخته شد.[2] پس از آن با رشد اسلام و مسلمانان در کره در مناطق دیگر کره مانند بوسان، گوانگجو، آنسان و آنیانگ هم مساجدی بنا شد، هم اکنون در کره جنوبی تعداد هشت مسجد و تعداد دیگری مراکز فرهنگی وابسته به مسلمانان در این کشور فعالیت دارند.[3]

جمعیت حدودا ۱۵۰ هزار نفری مسلمانان،0.3 درصد جمعیت ۴۹ میلیون نفری کره جنوبی را تشکیل میدهند. در سرشماریهای سال ۲۰۱۰، ۲۹ درصد مردم کره مسیحی (شامل ۱۰ درصد کاتولیک و ۱۹ درصد پروتستان)، ۲۳ درصد بودایی و ۴۶ درصد بدون هیچ مذهب خاصی بودند. به گفته کوان جی یون، مدیر مرکز تحقیقات اسلام شناسی در سئول، اکثریت مسلمانان کره، مربوط به جامعه مهاجران و غالبا از خاورمیانه و آسیای مرکزی میباشند. در سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ مهاجران اغلب از مالزی و اندونزی به کره می‌آمدند. گرچه ارائه آمار دقیق از کره‌ایهای مسلمان آسان نیست، فدراسیون مسلمانان کره شمار آنان را ۵۰ هزار تن یعنی معادل یک سوم کل جمعیت مسلمانان این کشور تخمین زده است. اصلی‌ترین علت مسلمان شدن در کره ازدواج زنان کره ای با مهاجران مسلمان ذکر شده است. با این حال در جامعه کره، اسلام وجهه خوبی ندارد و مسلمانان کره اغلب در انزوا هستند.[4]

مشکلات آموزش اسلامی به نسل جدید

انتقال میراث فرهنگی و دینی به فرزندان مسلمانان مقیم کره با مشکلات جدی روبرو است. دیده شده که نسل جوان و نوجوان خانواده های مسلمان هنگامی که به سنين بالاتر می رسند از ارزش های اسلامی فاصله گرفته و در برخی اوقات چنان در فرهنگ غالب ذوب شده که دیگر خودشان را مسلمان نمی دانند. کمبود منابع و محصولات فرهنگی اسلامی به زبان کره­ای این مشکل را تشدید نموده است.

حجاب اسلامی

زنان مسلمان  به دلیل حجابی که دارند ممکن است مورد قضاوت نادرست از سوی برخی از افراد جامعه قرار گیرند و حتی دیده شده که با روی آوردن یک بانوی کره ای به اسلام، او به دلیل پایبندی به اعتقادات اسلامی و از جمله حجاب، تعدادی از دوستان خود را از دست داده است.

اسلام هراسی

قسمت اعظم اطلاعاتی که یک شهروند کره ای در مورد اسلام دریافت کرده و می‌کند، - تقریبا مشابه تمام دیگر کشورها – از طریق رسانه‌های عمومی است. این موج منفی تبلیغاتی و از سوی دیگر ناآرامی های خاورمیانه که هر روز در اخبار گزارش می شود، از مسلمانان یک چهره منفی در ذهن شهروندان کره بجا گذاشته است که در نحوه تعامل آنها با مسلمانان تأثیر منفی گذارده است.

تعامل با دیگر اعضای خانواده و بستگان و دوستان

کره ای های تازه مسلمان گرچه بیشتر آنها، مشکلات اقتصادی ندارند، اما مشکلاتی‌ در‌ سازگار‌ کردن خود با شرایط جدید را دارند. دیده شده، آن‌ها با چنان فشار اجتماعی‌ای مواجهند که برخی اوقات مانع از به کار‌ بستن‌ دستورات دین جدیدشان می‌شود. مشاهده شده که در برخی موارد خانواده و دوستان سابق آن‌ها که به سنت‌ها‌ و ارزش‌های‌ فرهنگی‌ کره وفادارند، نمی‌توانند این تغییر جدید را در رفتار آن‌ها بپذیرند و این امر شرایط را‌ برای‌ تازه‌ مسلمانان برای پایبندی به ارزش‌های اسلامی‌شان دشوار می‌کند. طبق گفته برخی‌ از‌ تازه مسلماناه، گرچه مسلمان شدن نسبتا آسان است، اما به دلیل فشار از سوی خانواده و دوستانی که ارزشها، اعتقادات و اعمال دینی آنها‌ را نمی‌توانند درک کنند، یک مسلمان خوب ماندن بسیار دشوار‌ است‌. به عنوان نمونه برخی دشواری‌هایی که تازه مسلمانان در محیط خانواده مواجه اند ناراحتی و عدم رضایت والدین از تغییر دین فرزندشان، رعایت پاکی مذهبی در ظروف و تهیه غذاهای حلال در محیط خانواده است که برخی اوقات باعث ایجاد مشکلات و سوء تفاهم میان فرزند و والدین می‌شود.

 از دشواری‌هایی که تازه مسلمانان با آن مواجه هستند، ترک کردن عادات غذایی نظیر نوشیدن و خوردن غذاهای غیرحلال است، این مساله آن‌ها را مخصوصا در مهمانی های خانوادگی و کاری دچار دشواری‌هایی می‌کند. در این مواقع رفتارهای متفاوتی از سوی سایرین دیده می‌شود برخی با درک موقعیت و شرایط سعی می‌کنند تا رفتار مناسبی در پیش بگیرند اما برخی هم به رفتارهای ناشایست علیه فرد مسلمان دست می زنند. که البته با حاکم بودن روحیه مدارا و اخلاقی که در کره نهادینه شده این نوع رفتار کمتر به چشم می خورد.

 

[1] - جنگ کره جنگی میان جمهوری کره (کره جنوبی) با پشتیبانی نیروهای سازمان ملل متحد به رهبری ایالات متحده و جمهوری دمکراتیک خلق کره (کره شمالی) با پشتیبانی چین و کمک نظامی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود که در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ با ورود نیروهای تحت فرمان حکومت کمونیستی کیم ایل سونگ به بخش جنوبی آغاز شد و در ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳ با پیمان آتش‌بس به حالت ترک مخاصمه به پایان رسید. این جنگ نتیجه تقسیم کره پس از جنگ جهانی دوم بود. این کشور از سال ۱۹۰۵ تا پایان جنگ جهانی دوم در تصرف ژاپن بود. با شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم نیروهای آمریکایی وارد بخش جنوبی شبه‌جزیره کره و نیروهای شوروی وارد بخش شمالی آن شدند و خط معروف به مدار ۳۸ درجه به عنوان مرز دو طرف تعیین شد. جنگ کره در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ با گذشتن نیروهای تحت فرمان کیم ایل سونگ رهبر کره شمالی از مدار ۳۸ درجه آغاز شد. دو روز بعد شورای امنیت ملل متحد به پیشنهاد آمریکا قطعنامه‌ای را برای کمک نظامی به کره جنوبی به تصویب رساند. شوروی که در شورای امنیت صاحب حق وتو بود در آن هنگام جلسات شورا را در اعتراض به وضعیت کرسی چین در این سازمان تحریم کرده بود (کرسی چین با وجود تصرف تمام خاک اصلی این سرزمین توسط جمهوری خلق چین به رهبری مائو در سال ۱‍۹۴۹ همچنان در اختیار حکومت جمهوری چین بود) و در نتیجه این قطعنامه بدون حضور شوروی به امضا رسید. در مجموع ۳۴۱ هزار سرباز برای کمک به کره جنوبی به جنگ اعزام شدند که ۸۸ درصد آنان آمریکایی و بقیه از ۲۰ کشور دیگر بودند. نیروهای کمونیست کره شمالی که از نظر تجهیزات نظامی برتری مطلق بر همسایه جنوبی داشتند، مراحل اولیه جنگ را با موفقیت طی کرده و تقریباً تمام کره به جز شبه‌جزیره بوسان در جنوب شرقی را اشغال کردند، اما با ورود نیروهای سازمان ملل که فرماندهی آن‌ها را داگلاس مک‌آرتور فرماندار نظامی آمریکا در ژاپن بر عهده داشت، ورق برگشت. https://fa.wikipedia.org/

[2] - http://www.islamkorea.com/english/mosques_korea.html

[3] - همان

[4] - http://rahyafte.com/33431/اقلیت-مسلمان-کره-جنوبی،-جمعیتی-رو-به-رش/

 

 

نقل مطالب با ذکر منبع و عنوان « مرکز پژوهشی جامعه المصطفی مشهد » بلامانع است.

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
  • آخرین ویرایش در یکشنبه, 29 بهمن 1396 19:36
  • اندازه قلم